Saturday, December 25, 2010

सरकारी विधालयमा पनि टाई र वेल्ट

जयकृष्ण यादव

इनरुवा- पुस ६ गते । सुनसरीको एक दर्जन वढिसरकारी विधालयमा टाई र वेल्टको व्यवस्था गरिएको छ । वालवालीकाहरुलाई आक्रषण गर्नका लागी सरकारी विधालयमा पनि टाई र वेल्टको व्यवस्था गरिएको विधालयका प्रधानाध्यापकहरुले जनाएका छन् ।

नीजि विधालयमा आक्रषणको लागी टाई र वेल्ट भएको भन्दैं सुनसरीको एक दर्जन वढि सरकारी विधालयमा समेत टाई र वेल्टको व्यवस्था गरिएको हो । वालवालीकाहरुलाई आक्रर्षण गर्नका लागी सरकारी विधालयमा पनि टाई र वेल्टको व्यवस्था गरिएको सुनसरीको सिगिया गावीस स्थित रहेको जनता उच्च माध्यमीक विधालयका शिक्षक धनीक लाल मेहताले जानकारी दिनुभयो ।

सिगीया गावीसमा रहेको जनता उमावी , इनरुवाको भगवती मावी , ववियाको सरसस्वती मावी , इटहरीको कचना महादेव मावी र सरस्वती मावी लयगाका विधालयमा टाई र वेल्टको व्यवस्था गरिएको तथा अन्य विधालयले शिक्षाको गुणस्तरीयता सगैं टाई र वेल्टको वइवस्था गर्ने प्रयत्न गरिरहेको विधालयहरुलाई उद्धित गर्दै सुनसरीका जिल्ला शिक्षा अधिकारी हरी प्रसाद वस्तिले जानकारी दिनुभयो ।

Friday, December 24, 2010

मुन्नीको बदनामी र शिलाको जवानी

जितेन्द्र साह
काठमाडौ, पुस ८ - महिनाअघि कान्तिपुर कार्यालयमा एक महिलाले अनोठौ समस्या राख्दै समाधानको उपाय निकाल्न आग्रह गरिन् । गौशाला निवासी ती महिलाले आफ्नो छोरीको नाम मुन्नी भएकाले टोल र गलीमा हिंडडुल गर्न गाह्रो भएको गुनासो पोखिन् । छोरीलाई देख्नबित्तिकै केही मनमौजी युवाहरूले हिन्दी चलचित्र दबंगको गर्मागर्म गीत 'मुन्नी बदनाम हुई, डार्लिङ तेरे लिए,' गाउँदा रहेछन् । उनले धेरैपटक ती युवासँग छोरीका लागि झगडासमेत गरिन् । तर, समस्याको हल भएन । उपद्रवहरूले सुरक्षित उपाय अपनाउँदै मोबाइलमा डाउनलोड गरेको त्यो गीत टोलकी मुन्नी दिदीलाई देख्नबित्तिकै घरको छानो र झ्यालमा लुकेर ठूलो स्वरमा घन्काउन थाले । अब उनलाई ती केटाहरूसँग झगडा गर्न पनि गाह्रो भयो । एकपटक उनी फेरि ती केटाहरूसँग जुहारी खेल्न खोजिन् । तर, उत्तर आयो, 'गीत पनि बजाउन नपाउने, हामीले आफैं बनाएको गीत हो र, सक्नुहुन्छ भन्ने गीतकारलाई गाली गर्नुस् न ।' उनी अब यो गीत बनाउनेलाई कहाँ खोज्न जाऊन् । 'बाबु, सारै गाह्रो भयो, पत्रिकामा समाचार निकालिदिनुपर्‍यो,' उनले फोनमा भनिन् । मैले उनलाई यस्तो विषयमा समाचार बन्न नसक्ने भन्दै प्रहरी प्रशासनमा जान सल्लाह दिएँ । उनले भनिन्, 'के भनेर ऊजुरी हाल्ने ? फेरि अरूहरूले पनि मेरो छोरी मुन्नीलाई चिनेपछि जिस्काउला नि ।' 'ठू-ठूला विषयमा समाचार लेख्ने तपाईहरूले यो समस्याको हल खोज्न नसके, कसले खोज्छ त ?,' उनले प्रतिप्रश्न गरिन् । टोलका ती उच्छृंखल युवाविरुद्ध केही सार्वजनिक अपराध ऐनमा मुद्दा हाल्न उपयुक्त हुने सल्लाह दिएर फोन राखे । यो घटनाको धेरै दिन बितिसकेको थियो । उनले फेरि सम्पर्क नगरेपछि मैले समस्या समाधान भएको ठानेको थिएँ । तर, नभन्दै उनको साताअघि फेरि फोन आयो । यसपटक भने उनले छोरी मुन्नीले मात्र नभएर आफ्नै नामले समेत समस्या पारेको सुनाइन् । उनको आफ्नै नाउँ शिला रहेछ । फेरि तिनै बदमास केटाहरूले उनलाई एक्लै देख्नेबितिकै हिन्दी चलचित्र 'तीस मार खान' को चर्चित गीत ' माई नेम इज सिला, शिलाकी जवानी.....' गाउन थाल्दा रहेछन् । उनले भनिन्, 'लौन हजुर, अब त आमा छोरीलाई गाह्रो पर्‍यो ? हजुरको यति ठूलो मिडिया नेटवर्क छ, कतै केही निकालिदिनुस् ।' ती आमा-छोरीलाई नामले गर्दा साँच्चिकै ओहोर दोहोर गर्न गाह्रो परेको रहेछ । छोरी मुन्नीको लागि धेरै उद्दण्डहरूसँग भगडा गरिसकेकी शिलालाई आफ्नै बचाव गर्न गाह्रो परेको रहेछ । उनीहरू दुवैजनालाई एक्लाएक्लै र सँगै हिंड्दा पनि चयन छैन । दुवैलाई देख्नबित्तिकै हुल्याहाहरू ती गीतहरूलाई रिमिक्स शैलीमा बजाउन थाल्छन् । उनीहरूले टोल सुधार समिति वा प्रहरीलाई गुनासो पनि के भनेर गरुन् ? यसमा केही सार्वजनिक अपराधको मुद्दा लाग्ला जस्तो पनि छैन । यी मुन्नी र शिलाहरूको आवाज बालुवाटार, मण्डिखाटार, शीतलनिवास वा प्यारिसडाँडाले सुन्ला जस्तो पनि छैन । मैले ती आमाछोरीलाई आफ्नो समस्या बसेर सेयर गर्न कान्तिपुर कार्यालयमा आउन निम्तो दिएँ । उनीहरूको जवाफ थियो, 'नाइँ, आमा शिला र छोरी मुन्नी नाम थाहा पाएर कान्तिपुरका कर्मचारीहरूले पनि उडाउलान् ।'ती आमाछोरीले मेरो टेलिफोन नम्बर लिए पनि आफ्नो भने दिएनन् । 'केही समस्या पर्‍यो भने पछि सम्पर्क गरौंला,' उनीहरूले भने । त्यसपछि उनीहरूले केही दिन फोन गरेनन् । उनीहरूले तीन दिनपछि फेरि फोन गरे,' ल, हामीले गौशालाबाट बौद्धमा डेरा सार्‍यो, यहाँ त नामै फेरेर बसेका छौं, ढुक्क भयो ।' मेरो विचारमा चलचित्रको गीतका कारणले कसैले डेरा परिवर्तन गरेको यो सम्भवतः पहिलो घटना होला । तर, उनीहरूले फेरेकै नाममा फेरि अर्को गीत बन्यो भने के गर्ने होला ? नेपाली र भारतीयको नाममा धेरै समानता छ । बहुसंख्यक दर्शक हिन्दी चलचित्र र च्यानल हेर्ने हुनाले यस्ता गीतहरू चाँडै जनबोली र जनजिब्रोमा प्रवेश पाउँछ । हिन्दी गीतहरूमा प्रयोग हुने लोकपि्रय र साझा शब्दहरू 'बिजुली, बबी, धन्नो र बिल्लो' जस्ता शब्दहरू नेपाली नाउँमा समेत प्रयोग हुने गर्छ । एक सहकर्मीले शिला नाम भएकै कारणले सारै हैरानी बेहोर्नुपरेको गुनासो गर्छिन् । मित्रजनहरूले उनलाई गीत भएको हुनाले रिसाउन नहुने सुझाव दिन्छन् । तर, उनी भन्छिन्, 'गीत त हो, तर अरू बेला नगाउने, मलाई देख्नेबित्तिकै गुनगुनाउनुपर्ने ?' उनको तर्क पनि ठिकै हो । नामसँग मिल्ने यी गीतहरूको बोलले यति ठूलो समस्या आउलान् भन्ने कमैले सोच्छन् । हुल्याहा र बदमासहरूले आफूलाई देखेर यस्ता गीत गाउँदा हाम्रा समाजका मुन्नी, शिला, बिजुली र बिल्लोले प्रतिउत्तरमा नाँच्ने कुरा पनि त आउँदैनन् नि । यो विषयमा फेरि चलचित्र निर्माता र गीतकारलाई न त मुद्दा हाल्न सकिन्छ, न त गुनासो गर्न सकिन्छ । यो विषयमा नारा, जुलुस र विरोध प्रदर्शन गर्ने आधार खोज्न पनि उत्तिकै गाह्रो छ । प्रतिलिपि अधिकार र मानहानिको मुद्दा हाल्न पनि उत्तिकै गाह्रो छ । म अहिलेलाई भने फेरि कुनै यस्तै मुन्नी र शिलाले यस्तै समस्या तेस्र्याएर सुझाव मागिन भन्न के जवाफ दिने तनावमा म छु ।

पहिलो नजरमा पुरुषको के हेर्छन् युवतीहरू ?

कृष्ण भट्टराई
सुन्दर वस्तु सबैलाई मन पर्छ । आँखाले प्रायः सुन्दर वस्तु नै खोज्छन् । गायिका आनी छोइङ डोल्माको लोकप्रिय गीत 'फूलको आँखामा फूलै संसार...' ले पनि दृष्टिकै वर्णन गर्छ । हेर्ने दृष्टिकोण फरक हुनसक्छ, तर हेर्नुपर्ने वस्तु एउटै भयो भने मानिसको पहिलो नजर केमा पर्ला ? आधुनिक समाजका ने पाली महिलाहरूको आँखामा के होला ? विवाहित तथा अविवाहित महिलाहरू पुरुषमा सबैभन्दा पहिले के हेर्न चाहन्छन् ? साप्ताहिकले करिब दुई दर्जन सेलिब्रेटी तथा केही छात्रामाझ पुरुषको कुन कुरा सबैभन्दा बढी हेर्छन् भनेर एउटा संक्षिप्त सर्वेक्षण गरेको थियो । सर्वेक्षणका क्रममा एक युवती पहिलो नजरमा पुरुषमा के हेर्न चाहन्छिन् ? भन्ने ज्ञिजासा राखिएको थियो, जसको जवाफमा विविधता पाइएको छ । सहभागी सबै युवतीको जवाफ एकै ठाउँमा भेला पर्दा यस्तो निष्कर्ष निस्कियो- 'क्युट, फन्नी, गुड लुकिङ, स्मार्ट, खुसी दिन सक्ने, आत्मविश्वासी, पैसा भएको, राम्रो बडी ल्याङ्वेज तथा स्टाइलिस ।' सर्वेक्षणले केही आश्चर्यजनक परिणाम पनि देखायो । सबै वर्गका महिला समेटिएको यो सर्वेक्षणमा झन्डै ८० प्रतिशत महिलाले पुरुषको व्यक्तित्वलाई सबैभन्दा बढी हेर्ने वस्तुका रूपमा लिएका छन् । 'झट्ट हेर्ने भनेकै पुरुषको समग्र व्यक्तित्व नै हो, दीपाश्री निरौला भन्छिन्- 'बोल्दै नबोली पुरुषको बानी-बेहोरा कस्तो छ भन्ने कुरा थाहा पाइँदैन । मेरो मात्र होइन, प्रायः सबैको पहिलो नजर पुरुषको व्यक्तित्वमै जान्छ । म त सबैभन्दा पहिले अर्थात् झट्ट हेर्दा पुरुषको आउटलुक राम्रो हुनुपर्छ भन्छु ।' दीपाश्रीका अनुसार पुरुष बाहिरबाट हाइफाइ भएर मात्र हुँदैन, भित्री आवरण पनि राम्रो हुनुपर्छ । नारीलाई इज्जत गर्छ कि गर्दैन, माया गर्ने स्वभावको छ कि छैन र मनको धनी छ कि छैन ? किनभने मलाई सफा मन भएका पुरुष मन पर्छन् । बिनिता बरालको धारणा केही पृथक् छ । उनको पनि पहिलो नजर त पुरुषको व्यक्तित्वमा नै छ, तर उनी पुरुषको महिलाप्रति हेर्ने दृष्टिकोण कस्तो छ भन्ने कुरामा पनि उत्तिकै ध्यान दिन्छिन् । 'पुरुषको पहिरनले पनि ऊ कस्तो परिवारको हो, कस्तो पेसामा छ भन्ने कुरा अनुमान गर्न सकिन्छ, बरालको तर्क छ- 'एउटी युवतीले पुरुषको आकर्षक व्यक्तित्वमा मात्र भर पर्नु हुँदैन, उसको पारिवारिक पृष्ठभूमि पनि हेर्नु उत्तिकै अनिवार्य छ ।'जिया केसीको पहिलो नजर भने पुरुषको व्यक्तित्वमा त जान्छ नै, 'तर म उसको ड्रेसअपमा पनि म उत्तिकै ध्यान दिन्छु,' जिया भन्छिन्- 'पहिरनले नै पुरुषको व्यक्तित्व झल्काउने हुँदा उसले कस्तो पहिरन लगाएको छ, त्यसैअनुसार उसको बानीबेहोरा, पारिवारिक पृष्ठभूमि थाहा पाउन सजिलो हुन्छ ।' सबी कार्की यो कुरामा अलि पृथक् छिन् । 'पहिलो नजरमा कुनै पनि पुरुष कस्तो छ भन्न गाह्रो छ,' सबी भन्छिन्— 'झट्ट हेर्ने त अनुहार नै हो, तर अनुहारले मात्र ऊ कस्तो प्रकारको मानिस हो, निक्र्योल गर्न सकिँदैन ।'जयन सुब्बा मानन्धर भने आकर्षक अनुहार भएको पुरुषको व्यक्तित्व पनि आकर्षक हुने धारणा व्यक्त गर्छिन् । 'व्यक्तित्वचाहिं आकर्षक छ तर अनुहार हेर्नै नहुने छ भने त्यो व्यक्तित्वको कुनै अर्थ हुँदैन, जयनको तर्क छ- 'चकलेटी पुरुषमा सबैको नजर जान्छ भन्ने पनि होइन । तर कुनै पनि युवतीले पुरुषको अनुहारलाई नै बढी प्राथमिकता दिन्छन् जस्तो लाग्छ ।' आगन्तुक खरेलको पहिलो नजर पुरुषको ड्रेसअपमा पर्छ । 'राम्रो ड्रेसअप गरेको पुरुषको व्यक्तित्व नै अलग हुन्छ,' आगन्तुक भन्छिन्- 'त्यसैले म पहिले उसको ड्रेसअप हेर्छु अनि मात्र व्यक्तित्व । अनुहारचाहिं तेस्रो स्थानमा पर्छ । चौथो र पाँचौं स्थानमा उसको पारिवारिक पृष्ठभूमि तथा सवारी साधन पनि पर्छ ।' सर्वेक्षणका क्रममा नेहा निरौलाले जवाफ दिइन्— 'कुनै नयाँ पुरुषलाई झट्ट हेरेर मूल्यांकन गर्न असाध्यै गाह्रो छ, त्यसरी हेरेर मूल्यांकन गर्नै पर्‍यो भने म उसको व्यक्तित्व हेर्छु ।' नेहाको तर्क छ, राम्रो व्यक्तित्व भएको मानिस गुडलुकिङ हुन्छ, ड्रेसअप पनि राम्रै गरेको हुन्छ । पारिवारिक तथा आर्थिक पृष्ठभूमि पनि सुदृढ हुन्छ । 'वास्तवमा सबैभन्दा पहिले पुरुषको अनुहारमा मेरो आँखा जान्छ,' नेहा भन्छिन्- 'तर अनुहारले मात्र पुरुषको मूल्यांकन गर्न गाह्रो पर्ने भएकाले मैले सम्पूर्ण व्यक्तित्व नै छनोट गरेकी हुँ ।' दुर्गा खरेलका अनुसार उनको पहिलो नजर पुरुषको व्यक्तित्वमा जान्छ । उनलाई पुरुषको अनुहारले खासै फरक पार्दैन । 'अनुहार ठिकै भए पनि हुन्छ,' दुर्गा भन्छिन्— 'तर उ स्मार्ट हुनु अनिवार्य छ ।' पहिलो भेटमा थाहा पाउन नसकिए पनि मलाई ट्यालेन्ट, स्मार्ट, शिक्षित तथा प्रोफेसनल पुरुष मन पछर् न्, दुर्गाका अनुसार अधिकांश युवती जीवन साथी बन्ने पुरुषलाई नियालेर मात्र हेर्छन् । दुर्गाको तर्क छ- 'जीवनसाथी नै बन्ने पुरुष छ भने मेरा लागि ऊ क्युट हुनु पर्दैन । अरुका अगाडि उभिन सक्ने हुनुपर्छ, चलचित्रको हिरो झैं हुनु पर्दैन ।' नलिना चित्रकार पहिलो नजरमा पुरुषको व्यक्तित्व त हेर्छिन् नै, साथै ऊ कत्तिको निट एन्ड क्लिन छ, त्यो पनि हेर्छिन् । 'हेर्दै फोहोरी, भद्दा देखिने पुरुष कसैलाई पनि मन पर्दैनन्, नलिना भन्छिन्- 'राम्रो व्यक्तित्व भएको मानिसमा ड्रेसअप गर्ने शैली कस्तो छ, त्यो पनि हेर्छु ।' कला सुब्बाले भने युवतीहरूको उमेरले उनीहरूले पुरुषलाई हेर्ने दृष्टिकोणमा विविधता पाइने धारणा व्यक्त गरिन् । कला भन्छिन्— 'उमेरअनुसार युवतीहरूले पुरुषको मूल्यांकन गर्छन् । टिनएजरहरूलाई राम्रो ड्रेसअप गर्ने, चकलेटी अनुहार भएका पुरुष मन पर्छन् । २० वर्ष कटेका युवतीहरू पुरुषको व्यक्तित्वका साथै उसले आफ्नो करियरलाई कसरी अघि बढाइरहेको छ त्यो पनि हेर्छन् । ३० वर्ष कटेका युवतीहरू भने घरजम गर्नकै लागि पुरुषलाई हेर्छन् । आर्थिक रूपले सक्षम छ कि छैन, भविष्य कस्तो हुने हो भन्ने कुरा हेर्ने युवतीहरू यो उमेर समूहमा पर्छन् ।' कला आफैंचाहिं कुन समुहमा पर्छिन् त ? उनको जवाफ थियो— 'म त पक्कै पनि घरजम गर्नैका लागि हेर्छु नि !' कुञ्जना घिमिरेलाई पुरुषको व्यक्तित्वले आकषिर्त गर्छ । उनी सर्वप्रथम पुरुषको आउटलुक नै हेर्छिन् । 'त्यसपछि उसको आँखा हेर्छु,' कुञ्जना भन्छिन्— ' त्यसपछि मात्र मनभित्र छिरेर हेर्ने कि नहेर्ने तय हुन्छ ।' कुञ्जनाका अनुसार युवतीहरू पुरुषको बोल्ने शैली तथा उसको स्टाइललाई पनि उत्तिकै ध्यान दिन्छन् । सलिना खड्का भने सबैभन्दा पहिले पुरुषको अनुहार हेर्छिन् । त्यसबाहेक उसको बोल्ने तथा ड्रेसअप गर्ने शैलीमा ध्यान दिन्छिन् । 'राम्रो व्यक्तित्व पुरुषले महिलाप्रति गर्ने व्यवहारमा पनि भर पर्छ । पहिलो भेटमै पुरुषको व्यवहार थाहा पाउन गाह्रो पर्छ । त्यसैले म मात्र होइन, अधिकांश युवती पहिलो नजरमा पुरुष आकर्षक छ कि छैन भन्ने कुरामा ध्यान दिन्छन् । शंखमूलस्थित एसभी एकेडेमीमा स्नातक तह दोस्रो वर्ष अध्ययनरत छात्राहरू अप्सरा कार्की, सरिता खनाल, शर्मिला थेबे तथा सोनम राईले पनि पहिलो नजर पुरुषको व्यक्तित्वमा नै पर्ने बताए । एउटा टेलिशृंखलामा अभिनय गरिरहेकी सरिता खनाल भन्छिन्— 'पहिलो भेटमा त पुरुषको व्यक्तित्व र अनुहार त हेर्ने हो नि !'

एमआरपी बनाउँदा ट्राफिक जाम

मकर श्रेष्ठ
काठमाडौ, पुस ९ - माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल अचेल नयाँबजारस्थित निवास आउँदा-जाँदा नारायणहिटी अगाडिको सीधा र ठूलो बाटो प्रयोग गर्दैनन् । चालकले उनलाई अमृत साइन्स क्याम्पसतिरका भित्री गल्ली-गल्ली छिराउँदै पार गराउँछन् ।
कुनै समयको राजदरबार भनेर उनी यसरी तर्किएका होइनन् । त्यहाँभित्र रहेको परराष्ट्र मन्त्रालयमा राहदानी फारम बुझाउन लाग्ने लामले सडक अवरुद्ध गराएकाले उनले अर्कै बाटो समात्नु परेको हो ।
हुन पनि मेसिन रिडेबल पासपोर्टको फारम बुझाउन लागेको भीडले केशरमहलदेखि लैनचौर, ठमेल हुँदै नयाँबजारसम्मै जाम हुने गरेको छ । भीडले शिक्षा र परराष्ट्र मन्त्रालय आसपासको सडक कार्यालय समयभरि अस्तव्यस्त हुने गरेको छ । एकातिर थामिनसक्नु लाम हुन्छ भने अर्कातिर सर्वसाधारणले जथाभावी बाटो काट्ने र पार्किङ गर्ने गरेका छन् ।
सवारीसाधन र सडकमा हिँड्ने सर्वसाधारणलाई व्यवस्थित पार्न ट्राफिकलाई उस्तै धौ-धौ पर्छ । राहदानी बनाउन सडकमा उभिँदा सवारीसाधनले ठक्कर दिई दैनिक एक-दुई जना सामान्य घाइते हुने गरेको ट्राफिक प्रहरीले जनाएको छ ।
नौलो किसिमको राहदानी लिन सबैलाई हतार छ । तर त्यसको फारम बुझाउने ठाउँ एउटै छ । त्यसले पनि भीड अचाक्ली भएको हो । परराष्ट्रमा राति तीन बजेदेखि लाइनमा नबसे फारम बुझाउनै नसकिने स्थिति छ ।
भीडभाड त छँदै छ, अनेकथरी झमेलाले पनि गाउँ-गाउँबाट आएका सर्वसाधारण हैरान छन् । खोटाङका नन्दकुमार राईले फारम लिन र बुझाउन मात्रै आठ दिन खर्चिइसके । 'फारम भरेको मिलेन,' उनले भने, 'फेरि बुझाउन पाएको छैन ।' लेखाइ नमिलेको, फोटोको साइज नमिलेको, कम्प्युटर टाइप गरेको अक्षर सानो/ठूलो भएको जस्ता त्रुटि देखाउँदै परराष्ट्रका कार्मचारीले उनलाई फर्काएका थिए । बिहान सबेरैदेखि लाइन बस्ने उनको फारम बुझाउने पालो २ बजेतिर आउँछ तर कर्मचारीले एउटा न एउटा खोट देखाइदिन्छन् । राजधानी बसाइमा उनको दैनिक ५ सय खर्च भइरहेको छ ।
परराष्ट्र गेटअघि फारम भर्नसमेत दलाल उपस्थित छन् । उनीहरूले फारम भरेको ५० रुपैयाँदेखि दुई सयसम्म लिन्छन् । त्यस्तै फोटो खिचाएको डेढ सयदेखि दुई सय ५० रुपैयाँसम्म । 'फारम भरेको र फोटो खिचेको हामी गाउँबाट आएकासँग मनपरी लिन्छन्, आफैं लेखौं भने बिग्रेला भन्ने डर हुन्छ,' पोखराका यमबहादुर गुरुङले भने, 'पाँच रुपैयाँ पर्ने कलमको ३५ रुपैयाँमा बिक्री गरेर कालो बजारी गरेका छन् ।'
काठमाडौंमा राहदानी बनाउन आउँदा-जाँदा सरकारलाई तिर्ने राजस्वबाहेक २५ हजारभन्दा बढी खर्च हुने उनले बताए । मन्त्रालयमा फारम बुझ्न बसेका कर्मचारीले अक्षर र फोटो नमिलेको भन्दै चार दिन लगातार फर्काएको उनले गुनासो गरे । उनी पाँचौं दिन बिहीबार पनि फारम बुझाउन लाइनमा बसेका थिए । त्यस्तै फारम भर्ने विधिबारे सामान्य जानकारीसमेत कतै नटाँसेको लाइनमा बसेकाहरूले गुनासो गरे ।

प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ९ ०८:२८

पारसको नाममा बनाएका टहरा भत्काइए

इटहरी, पुस ९ - पूर्वयुवराज पारस शाहको नाममा सुनसरी इटहरी-एकम्बामा बनाइएका झण्डै ३ दर्जन छाप्रा प्रहरीले बुधबार भत्काएको छ । सुकुम्वासीले लाखौ खर्चेर बाँस र फुसको छाप्रो बनाएका थिए ।
पुर्व युवराज पारस आउने हल्ला गरी उनकै नाममा बसाइएको बस्तीका लागि सुकुम्वासीले चन्दासमेत संकलन गरेका थिए । उनीहरुको बस्ती विस्तारप्रति मातृका यादव नेतृत्वको माओवादीले समेत समर्थन गरेको थियो ।
हुलाकी मार्ग अतिक्रमण गरी बाँसको घर निर्माण भएको थियो । एक साताअघि पनि प्रहरीले सुकुम्वासीका घर भत्काएको थियो । फेरि निर्माण भएपछि प्रहरीले सोमबारसम्म बस्ती खाली गर्न चेतावनी दिएको थियो ।
स्थानियवासीले भने आफुहरुले जग्गा पाउन रकम तिरेको बताएका छन् । उनीहरुले लालपुर्जा पाउने आशामा मातृका यादव नृतृत्वको माओवादीलाई रकम दिएको बताएका छन् । उनीहरुले रकम असुल्ने पक्षविरुद्ध कानुनी आन्दोलन थाल्ने जानकारी दिए । जिल्ला प्रशासन कार्यालयले भने वस्ती बसाउनेहरु वास्तविक सुकुम्बासी नभएको भन्दै बताउँदै आएको छ ।

प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ९ १२:३०

जवरजस्ती गर्नेलाई धपाउन सहयोग गर्नुस्: प्रधानमन्त्री

अमृता अनमोल
बुटवल, पुस ९ - प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालले अरुसंग पैसा असुलेर आफ्ना संगठन चलाउने र कार्यकर्ता पाल्ने राजनीतिक पार्टीका नेताहरुलाई धपाउन सहयोग मागेका छन् ।
बुटवलमा बुटवल फाइनान्सको नवनिर्मित भवनको उद्‌घाटन गर्दै प्रधानमन्त्री नेपालले माओवादीको नाम नलिइकनै चन्दाका नाममा जवरजस्ती रकम असुल्ने र नदिए कारबाहीको चेतावनी दिने पार्टी र तीनका संगठनलाई सहयोग नगर्न समेत अपील गरे ।
माओवादी र माओवादी भातृसंगठन वाइसीएलप्रति इंगित गर्दै प्रधानमन्त्री नेपालले दु:खजीलो गरेर जीवनयापन गर्ने नागरिक र देशको अर्थतन्त्रमा टेवा पुराउने उद्योगी व्यापारीले कमाएको रकममाथि आँखा गाडेर चन्दाका नाममा जवरजस्ती रकम असुल्ने तथा कब्जा गरेर बस्ने दलका नेता र संगठनलाई धपाउन सहयोग गर्न आग्रह गरे ।
उनले राजनीतिमा जस्तै अर्थतन्त्रमा पनि प्रतिगामी र दक्षीणपन्थी तथा उग्रवामपन्थी तत्व बेला बेलामा भुतात्मा बनेर आउने र नीजी क्षेत्रको योगदान बिर्सेर दु:ख दिने गरेको बताउँदै त्यस्ताको प्रतिकार गर्नुपर्ने बताए ।
उनले बैंकहरुको अवस्था बिग्रिए देशकै अर्थतन्त्र डामाडोल हुने प्रसंग निकाल्दै त्यसबाट बच्न अनुत्पादक क्षेत्रको सट्टा उत्पादक क्षेत्रमा लगानी गर्न आग्रह गरे । प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ९ ०४:२७

मदरसाका विद्यार्थी अब सरकारी तथ्याङ्कमा

लवराज ओली/नेपालगञ्जशिक्षाको मूल प्रवाहमा समायोजन भएका मदरसाको सङ्ख्या एकैपटक ५०० नाघेको छ । मदरसा इस्लामिया स‹का राष्ट्रिय अध्यक्ष मौलाना अब्दुल जब्बार मञ्जरीले यसै वर्षत्यतिका मदरसाहरू मूल प्रवाहमा गइसकेको जानकारी दिँदै भन्नुभयो- "मूल प्रवाहमा जानका लागि सारा मदरसाहरू उत्साहित छन् ।
सरकारले प्रोत्साहित गर्‍यो भने देशका सम्पर्ूण्ा मदरसाहरू मूल प्रवाहमा एकैसाथ जान तयार छन् ।" स‹को तथ्याङ्क अनुसार देशभरिमा साढे ३ हजारको सङ्ख्यामा मदरसा सञ्चालित छन् ।मदरसालाई प्राथमिक शिक्षाको मूल प्रवाहमा समायोजन गर्न यसै वर्षाट सरकारले उनीहरूका लागि बाटो खुला गरिदिएको हो । शिक्षा तथा खेलकुद मन्त्रालयको चालु आर्थिक वर्ष२०६४/६५ को नीति तथा कार्यक्रममा समायोजनको कार्यलाई निम्न माध्यमिक एवं माध्यमिक तहमा समेत विस्तार गर्ने भनिएको छ । बाँकेमा सञ्चालित ८५ मध्ये ७० वटाले अनुमति पाएका छन् भने १० वटा प्रक्रियामा छन् । स‹का अध्यक्ष मञ्जरीले बाँकेमा यसपटक २५ वटा जति मदरसा मूल प्रवाहमा जानेछन् भन्ने सोचिए पनि ७० वटाको निवेदन परेको बताउँदै भन्नुभयो- "एकै पटकमा त्यति धेरै सङ्ख्यामा मदरसाहरू इच्छुक भए । हामीले इच्छुक जति सबैलाई सिफारिस गरिदियौँ र जिल्ला शिक्षा कार्यालयले पनि दिल खोलेर अनुमति दिन सहयोग गर्‍यो ।"जिशिकाले विद्यालय सुधार योजनाअर्न्तर्गतको निःशुल्क पा�� ्यपुस्तकको रकम विद्यार्थी सङ्ख्याका आधारमा नभई प्रत्येक मदरसालाई ६ हजार ७५५ रूपियाँका दरले वितरण गरेको छ । बाँकेका जिल्ला शिक्षा अधिकारी चुडामणि पौडेलले निःशुल्क पा�� ्यपुस्तक बाहेकको रकम उपलब्ध गराउन नसकिएको जानकारी दिनुभयो । बाँकेका अनुमति प्राप्त मदरसामा अध्ययनरत झण्डै ९ हजार विद्यार्थीहरूले शैक्षिकसत्र सुरू हुँदा नै पा�� ्यपुस्तक खरिद गरिसकेकाले उपलब्ध गराइएको निःशुल्क पा�� ्यपुस्तकको रकम विद्यालयले खर्च गर्न भने पाएका छैनन् ।विगतमा मदरसाहरू शिक्षाको मूल प्रवाहमा नआएकाले त्यहाँको अध्ययनपछि विद्यार्थीको उच्च शिक्षाको बाटो बन्द हुन्थ्यो भने मदरसा शिक्षाको प्रमाणपत्रको मान्यता नहुने भएकाले विद्यार्थीहरूको सङ्ख्या खासै हुँदैन थियो । अध्यक्ष मञ्जरीले मूल प्रवाहमा आएकाले विद्यार्थी सङ्ख्या बढ्न थालेको बताउनुभयो । देशका मदरसाहरूमा के, कति विद्यार्थी थपिए भन्ने रिपोर्टिङ हुन नसके पनि उल्लेखनीय रूपमा विद्यार्थी सङ्ख्या बृद्धि हुने संकेत देखिएको उहाँको भनाइ छ । नेपालगञ्ज गुरूद्वारा-१५ स्थित दारूल उलुम बरकातियाका प्रवन्धक जियाउल मुस्तफा नुरानीले विगतमा अनुमति नभएकाले मुस्लिम बालबालिका पनि कमै पढ्न आउने गरेको बताउँदै थप्नुभयो- "मुस्लिम बच्चाहरू पनि र्सर्टिफिकेट काम लाग्दैन भनेर यहाँ पढ्न हिचकिचाउँथे । तर नयाँ व्यवस्थाबाट अन्य धर्मका बालबालिका पनि आउन थालेकाछन्।"मूल प्रवाहमा आएपछि स्थानीय निकायहरू पनि मदरसालाई आर्थिक सहयोग गर्न तत्पर भएकाले त्यस्ता मदरसाका सञ्चालकहरू उत्साहित बनेका छन् । श्री मुस्तफाले अनुमति पाएकाले मदरसा सञ्चालन भएको १४ वर्षो इतिहासमा पहिलोपटक बाँकेको जिल्ला विकास समितिले भवनमर्मतका लागि १ लाख रूपियाँ सहयोग गरेको बताउनु भयो । स‹का अध्यक्ष जब्बार मञ्जरीले गाउँ क्षेत्रका मदरसालाई पनि गाउँ विकास समितिले सहयोग गर्न थालेको बताउँदै अन्य निकाय तथा संघसंस्थाहरू पनि आर्थिक सहयोग र कार्यक्रम सञ्चालनका लागि तत्पर रहेकोमा प्रसन्नता व्यक्त गर्नुभयो ।२०३२ सालदेखि सञ्चालनमा आएको नेपालगञ्जको मदरसा अरविया अहयाउलउलूम प्राविका शिक्षक मुनिर अहमद सरकारसित आर्थिक सहयोगको अपेक्षागरिएको बताउनुहुन्छ । दारूल उलुम बरकातियाका प्रवन्धक नुरानीले त्यस मदरसाले डेढ लाख रूपियाँ नेपाल विद्युत प्राधिकरणलाई बुझाउन नसकेकाले भर्खरै विद्युतको लाइन काटिएको भन्दै आफूहरू आर्थिक समस्याले गुज्रिरहनुपरेको गुनासो पोख्नुभयो ।मदरसामा अध्यापन गर्ने शिक्षकको स्तर, तालिम प्राप्त शिक्षकको अभाव, व्यवस्थापन समिति र अभिभावक-शिक्षक स‹ ग�� नको प्रक्रिया, हाल अध्ययनरत २ देखि ५ कक्षासम्मका विद्यार्थीको शैक्षिक स्तर, विद्यार्थीको समकक्षता निर्धारणमा समस्याहरू रहेको बताइएको छ । व्यवस्थापन समिति भएकामा पनि सरकारी नीति अनुरूप समितिको ग�� न भएको सरोकार वालाहरु वताउछन् । संयुक्त राष्ट्रस‹ीय बालकोष नेपालगञ्जका केशवलोचन शर्माले मदरसालाई सरकारी मान्यता दिइएपनि तिनलाई थप सहयोगको आवश्यकता रहेको बताउनुभयो । बाँकेका जिशिअ चुडामणि पौडेलले मदरसाको लागि शिक्षा विभागले विशेष 'प्याकेज' ल्याउनर्ुपर्ने र उनीहरू खुशी भएर आएको स्थितिमा आर्थिक राहत उपलब्ध गराउनसक्नर्ुपर्ने बताउँदै भन्नुभयो- "उनीहरूलाई पा�� ्यपुस्तक, पा�� ्यक्रम र पा�� ्यभार भनेको थाहा नै छैन । शिक्षा कार्यालयका योजना अधिकृत डव्वल विसि मदरसामा कार्यरत शिक्षकहरूलाई तालिम आवश्यक रहेको वताउदै भन्नुभयो, ' उनीहरूको अपेक्षा शिक्षक पाइन्छ भन्ने छ । शिक्षक राहत अनुदान उपलब्ध गराउन सकेनौँ भने उनीहरू मूल प्रवाहबाट नफर्किएलान् भन्न सकिन्न ।'विभागको विद्यालय व्यवस्थापन माध्यमिक शाखाका अधिकृत योगराज भट्टर्राईले आर्थिक वर्ष२०६२/६३ मा प्रतिमदरसा ३३ सय रूपियाँका दरले र २०६३/६४ मा प्रतिमदरसा ९ हजार रूपियाँका दरले रकम उपलब्ध गराइएको जानकारी दिँदै यस वर्षविद्यालय सुधार योजना -एसआईपी) अनुरूपको प्रतिविद्यार्थीका आधारमा अनुदान उपलब्ध गराइएको दावी गर्नुभयो । एसआइपीअनुसार हिमाली क्षेत्रमा प्रतिविद्यार्थी ३२५ रूपियाँ, पहाडी क्षेत्रमा ३०० रूपियाँ र तर्राई तथा उपत्यकामा २७५ रूपियाँका दरले विद्यालयलाई अनुदान उपलब्ध गराउने गरिएको छ ।शाखा अधिकृत भट्टर्राईले निमावि र मावि तह सञ्चालन गर्दै आएका मदरसालाई पनि अधिकतम २१ हजार रूपियाँका दरले अनुदान उपलब्ध गराउने सोच लिइए पनि रकम नपुग भएकाले के, कति रकम उपलब्ध गराउने भन्ने तय हुन बाँकी रहेको बताउनुभयो । उहाँले मदरसाको शैक्षिक स्तर बढाउने, शिक्षकहरूलाई तालिम उपलब्ध गराउने लगायतको दायित्व जिशिकाको हुने बताउनुभयो ।

Thursday, December 23, 2010

'दुवै हात गुमेपछि सिन्दुर हाल्न मौकै मिलेन'

सुर्खेत , मंसिर २४ - अन्तरजातीय विवाह गरेका कारण घरबाट बहिष्कृत विमल रानाले परम्परागत संस्कार अनुरुपको औपचारिक विवाह गर्नबाट मात्र होइन, मन्दिरमा गएर सिन्दूर हाल्ने मौका समेत पाएका छैनन् ।

सिन्दुर हाल्न नपाउनुको अरु कारण केहि होइन । करेन्ट लागेर क्यान्सर भएपछि उनका दुवै हात काटिए । उनले भने, 'घटना भएपछि त्यतिखेर मन्दिरमा गएर सिन्दुर हाल्न पनि सकिन । अब हाल्नु पर्ला ।'

विद्यालयमा पढ्दा पढ्दै १८ वर्षे विमल राना र १७ वर्षिया राधा कसेरा बीच प्रेम विवाह भएको हो । तीन वर्ष वितेपनि उनले घरको सहयोग नपाउँदा सिंदूर हाल्न मात्र पाएनन, दुवै हात गुमाउन पुगे । तातापानी -९ का विमल र राधाले अन्तरजातीय विवाह गरेका कारण घरबाट निकालिएका हुन् । घर निकालामा परेपछि श्रीमती सहित कामको खोजीमा भारत गएर एक वर्षपछि फर्किए । उनले घरबाट सम्पत्तिको नाममा एक टुक्रा बस्ने बास समेत नपाएको बताए ।

अन्तरजातीय विवाह गरी समाजमा उदाहरणीय बन्ने तातापानीको यो जोडी एक वर्षपछि ३ महिनाको छोरी सहित भारतबाट फर्किएका छन् । घरपरिवारबाट सम्पत्ति होइन उल्टै समाजबाट समेत अपहेलित बन्दा दु:ख लागेको उनले बताए ।

भारतबाट आउँदा समेत आफुहरुलाई छुटाउने प्रयास गरेका बाबुले दर्ता जग्गा विक्री गरी ऐलानी जग्गा समेत दाइ भाइलाई दिएको बताउँदै विमल भन्छन्, 'बस्ने एक टुक्रा जग्गा नभएपछि, पन्तिलाई माइती घरमा छोडी फेरी कमाउन भारत तिर लागे ।'

भरखरै जन्मेको छोरी र पत्निका लागि कमाई ल्याउने सपना बोकेर भारत गएका विमल काम गर्दा करेन्ट लागेर घाइते भएका थिए । १ वर्ष उपचार गर्दा हातमा क्यान्सर लागेका कारण दुवै हात काट्नु पर्‍यो । करेन्ट लागेको घटना बारे सुनाउँदै विमलले भने, '६ पटक सम्म 'अप्रेशन' गरियो तर, हात काट्नु पर्‍यो ।'

भारतमा करेन्ट लागर घाइते भई अस्पतालमा बसेको अवस्थामा समेत घरपरिवारबाट भेट्न नगएको बताउँदै विमलले दुखेसो गरे, 'घरबाट भारतमा गई सहयोग गर्ने कोही नभएका कारण क्षतिपूर्ति पाउन सकिएन ।' भारतको एक इलेक्ट्रिक कम्पनीमा काम गर्दा करेन्ट लागी उपचारका क्रममा क्यान्सरका कारण दुवै हात गुमाएका विमलका घरपरिवारका दाजु भाई मात्र होइन, बाबु आमा पनि मुख बोल्दैनन् ।

तातापानी गाविसमै पहिलो पटक अन्तरजातीय विवाह गरेका यी जोडीले गाउँका थापा परिवारले दिएको एक टुक्रा जग्गामा दिन विताउनु परेको छ । परम्परागत विवाह गर्ने योजनामा रहेका उनले घटनापछि अधुरै रहेको बताए । उनले भने, 'परम्परा अनुसार विवाह भएको छैन, तर कानूनी रुपमा भयो ।'

अन्तरजातीय विवाह गर्दा घरपरिवार, समाज गुमाएका उनले सरकारबाट उपलब्ध हुने अन्तरजातीय प्रोत्साहन भत्ता होस् वा हात गुमाएर अपाङ्ग भएवापतको भत्ता कुनै राहात पाउन सकेका छैनन् । राधा एक्लैले अहिले दुई बच्चा र हात गुमाएका पतिको स्याहार सुसार गर्नुपरेको छ भने साँझ विहानको छाक टार्न, गासको जोहो गर्ने जिम्मेवारी पनि राधाको एक्लो काँधमा छ । 'पतिलाई दिशा पिशाव गराउने देखि खान खुवाउने र बच्चा बच्चीको हेरचाह गर्ने काम मात्र होइन, ज्यालादारीमा छिमेकमा गई काम गरी एक छाक जुटाउने काम पनि म गर्छु ।' उनले भनिन ।

दुवै हात गुमाएका विमल आफु कहिले काँही छिमेकमा गोठला गरी केही अन्न ल्याउने गरेको बताउँछन् । उनले उपचारमा समेत समस्या भएको बताए । पतिको कुरामा थप्दै राधा भन्छिन्, 'खाने छाक त हुन्न उपचार कसरी गर्ने ? ।'

प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ८ १२:४८

१ सय ११ बर्ष जेल !

कपिलवस्तु, पुस ८ - सय बर्ष बढी जेल सजाय भएको सुन्नु भएको छ । अहिले यहाँ एक सय ११ बर्ष जेल सजाय भुक्तान गर्न बाँकी एक थुनुवा पक्राउ परेका छन्

उनी हुन् जिल्लाको बिद्यानगर-९, खैरीका ४९ बर्षे गोली भन्ने जाकिर हुसेन मियाँ । डाँका, खुन डाँका र गौ बध लगायत ५ मुद्दामा गरी उनलाई कपिलवस्तु जिल्ला अदालतबाट एक सय ११ बर्ष कैद तोकिएको छ । ५ फरक फरक मुद्दामा उनलाई तोकिएको कैद सजाय जोड्दा एक सय ११ बर्ष पुगेको हो । त्यस्तै २० लाख २ हजार जरिबाना तोकिएको छ ।

०६२ चैत २५ मा माओवादीले सदरमुकाम तौलिहबा आक्रमण गर्दा कारागारबाट उनीसहित सबै कैदी बन्दी भागेका थिए । अहिले उनलाई फेरि प्रहरीले पक्राउ गरी कारागार पठाएको छ । ५ मुद्दामा एक सय ११ बर्ष कैद सजाय तोकिए पनि नेपाल सरकारको २० बर्ष भन्दा बढी थुनामा नबस्नु पर्नेर् ब्यवस्था गरेको छ ।

अब उसको जति बर्ष कैद तोकिएको भए पनि २० बर्ष थुनामा बस्नु पर्ने ब्यवस्था रहेको कपिलवस्तु कारागारका जेलर ईन्द्रमणि भुसालले बताए । 'उसलाई तोकिएको २० लाख बढी जरिबाना तिर्न नसके थप ४ बर्ष जेल जीवन बिताउनु पर्दछ,' उनले भने ।



प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ८ १२:१७

कहिले र कसरी नेपाली नागरिक हुदै उपप्रधानमन्त्री बन्न सकिन् त सुजाता जोष्ट


कहिले र कसरी नेपाली नागरिक हुदै उपप्रधानमन्त्री बन्न सकिन् त सुजाता जोष्ट
वीरेन्द्र केएम
काठमाडौं –
सुजाता जोष्ट कहिले र कसरी नेपाली नागरिक भइन् र उपप्रधान तथा परराष्ट्रमन्त्री बन्न सकिन् यो खोजीको विषय भएको छ । तर, उनका बंगाली मुसलमान ज्वाई“ रुबेल चौधरीले नेपालमा बसेर गैरकानुनी कामहरू गरेको, हतियारलगायतका लागू औषधको धन्दा, बंगालीलाई नेपाली पासपोर्ट उपलब्ध गराएर मानिस तस्करी गरेकोजस्ता कामहरूका बारेमा नेपाल प्रहरी जानकार हु“दाहु“दै पनि किन उनको बचाउमा जर्मन सासु क्रियाशील छिन् ? यो अहम् प्रश्नको उत्तर नेपाली जनताले खोजिरहेका छन् । स्वयम् रुबेल चौधरीले पारसले आफूतर्फ ताकेर गोली प्रहार नगरेको र पिस्तोल नदेखेको भनेका छन् । उनले हतियार निकालेको पनि नदेखेको सञ्चार माध्यमहरूस“ग उल्लेख गरेका छन् । एउटा प्रसंगमा उनले गोली भएनभएको पिस्तोलको आवाज आफूले छुट्याउन सक्ने पनि बताएका छन् । त्यस्तै उनै रुबेलले आफू पनि प्रतिकारमा तयार रहेको जनाउ“दै ज्याकेट पछाडि लाठी लुकाएर ल्याएको जनाएका छन् । यसबाट उनी हातहतियारमा परिपक्व रहेको र हतियार नहेरी त्यसको आवाजबाटै चिन्न खप्पिस रहेको देखाउ“छ । यदि उनी सही र इमान्दार हुन्थे त कसरी हतियारका बारेमा यत्रो गहन जानकारी राख्ने हैसियतका हुन्थे ? उनी कतै दाउद इब्राहिमको ग्याङका सदस्य त होइनन् ? यसबारेमा नेपाल प्रहरीले कसरी अनुसन्धान गरिरहेको छ ? यतातर्फ पनि सोच्नुपर्ने देखिएको छ । अर्कोतर्फ पहिले रुबेलले लाठी निकालीसकेपछि पारसले गोली चलाए वा गोली चलेपछि रुबेल लाठी लिन गए ? भन्ने विषयमा रुबेल मौन रहनुले पनि घटना सहस्यमय बन्दै गएको देखिन्छ । साथै पारसले आफूस“ग रहेको हतियार निकालेर गोली पड्काए कि आफ्ना अंगरक्षकको हतियार प्रयोग गरे ? यो पनि अर्को रहस्यमय पक्ष छ । स्रोतका अनुसार रुबेल चौधरीको नेपाल बसाई शंकास्पद रहेको छ । लगातार पा“च वर्षसम्म घरज्वाई“का रूपमा कसरी रुबेल बस्न सके ? उनको पेशा र नेपाल बस्नुको औचित्यका बारेमा कुनै पनि जानकारी बाहिर आएको छैन । यदि पारसकै भनाईलाई आधार मान्दा रुबेलले नेपाली राष्ट्रियतामाथि कुन औकातमा रहेर धावा बोल्ने हिम्मत गरे भन्ने अहम् प्रश्न उब्जिन्छ । जुन देशमा शंकास्पद रूपमा रुबेल बसिरहेका छन्, त्यही देशको सार्वभौमसत्तामाथि चुनौती दिनसक्ने आ“ट उनले कसरी पाए ? अनुसन्धानको विषय यतातर्फ पनि मोड्नुपर्ने एक प्रहरी अधिकृतको सल्लाह छ । रुबेल चौधरी बंगाली मुसलमान भए पनि उनी नेपाली नागरिकता पनि आफूस“ग भएको बताउ“दै हि“ड्ने गरेको पनि स्रोतको दाबी छ । यसको आधारमा उनीसित नेपाली पासपोर्ट नरहने अवस्था नै भएन । सासु सुजाताको पनि जर्मनी र नेपाली पासपोर्ट छ । उनले आधिकारिक रूपमा जर्मनी पासपोर्ट र नागरिकता फिर्ता गरेकी छैनन् । विश्लेषकहरूका अनुसार सुजातालाई महाअभियोग लगाएर तथा नेपालमा उनको नाममा रहेका सम्पूर्ण चलअचल सम्पत्ति कब्जा गरी देश निकाला गर्न सकिने प्रसस्त कानुनी आधारहरू छन् । यसैबीच सरकारले एउटै घटनामा सहभागी पारस र रुबेललाई फरक व्यवहार गरेको छ
। पारसलाई तीन दिन प्रहरी हिरासतमा राख्ने निर्णय गर्ने सरकारले रुबेललाई भने ससुरालीमैं गएर बयानका नाउ“मा झारा टार्ने काम गरेको छ । यसैबाट वर्तमान सरकार बंगाली जवाई“ बचाउन सासु सुजाताले खेलिरहेको असंधानिक खेलमाथि मलजल गर्ने काम गरिरहेको प्रष्ट हुन्छ ।
चितवनको टाइगर टप्स रिसोर्टमामा भएको घटनामा संलग्न दोस्रा व्यक्ति रुबेललाई नेपाली कांग्रेसको लवीलाई बेलायतका राजकुमार फिलिपको दर्जामा राखेर सम्मान र ब्यवहार गर्दैआएको छ । उनी उपप्रधानमन्त्री सुजाताकी जर्मन सुपुत्री मेलिनीका श्रीमान रुबेल चौधरी भए पनि नेपाल प्रहरीको शंकामा तस्कर र गैरकानुनी धन्धाका नाइके हुन् । खासगरी पूर्वयुवराज पारसलाई गिरफ्तार गरेर नेपालको राष्ट्रियतालाई चुनौती दिने रुबेललाई चोख्याउन किन सुजाताको आडमा सरकार लागिरहेको छ ? कतै रुबेलमार्फत् अण्डरवल्र्ड डन दाउदको पकडमा सुजाता मण्डली पुगेको त छैन ? यसबारेमा प्रहरीले अनुसन्धान गरेर कारबाही नगर्ने हो भने टेलिकम डुबाउनेमात्र होइन देशै डुबाउने हजारौं रुबेल चौधरीहरू ज्वाई“ बन्दै नेपाल भित्रिनेछन् । सबैलाई थाहा छ उपप्रधानमन्त्री सुजाता कोइरालाले जर्मन नागरिकता लिएर सुजाता जोष्ट भइसकेकी महिला हुन् । २०४६ सालको परिवर्तन र बाबु गिरिजा प्रधानमन्त्री बनेपछि नेपालमा आफ्नो पुरानो नागरिकको हैसियत भजाएर राजनीतिमा हाम फालेकी हुन् । कोइराला परिवारको पुख्र्यौली ढुकुटीजस्तै रहेको कांग्रेसभित्र बाबु गिरिजाको बुई चढेर उनी उपप्रधानमन्त्रीसमेत हुन सकिन् । उनकी छोरी मेलानीले जर्मन नागरिकताबाटै रुबेलसित विवाह गरेकी हुन् भने उनी
आफैंले आधिकारिक रूपमा जर्मन नागरिकता त्यागेर पुनः नेपाली नागरिकता लिएको विषय शंकाको घेरामा छ ।
न्यूज अप्रेशनबाट

अझै रुवेलका विषयमा बोलेर तल पर्न चाहन्नः सुजाता

शेखर अधिकारी

काठमाडौं, पुस ८ - उपप्रधानमन्त्री एवम् परराष्ट्रमन्त्री सुजाता कोइरालाले ज्वाइँ रुवेल चौधरीका विषयमा अरु बढी बोलेर आफू तल पर्न नचाहेको बताएकी छन् । ‘मैले जति बौल्नुपर्ने बोलिसकेँ अझै यस विषयमा बढी बोलेर तल पर्न चाहन्नँ,’ उनले भनिन् ।

राजधानीमा बिहीबार बिहान आयोजित एक कार्यक्रमपछि सञ्चारकर्मीसित कुरा गर्दै उनले रुवेल–पारस प्रकरणलाई बढी नउचाल्न आग्रह गरिन् । उपप्रधानमन्त्री कोइरालाले रुवेल–पारस प्रकरणले आफ्नो बदनामी भएको बताइन् । ‘म उदार राजनीतिक गर्ने व्यक्ति हुँ,’ उनले थपिन्, ‘यो कुराले मेरो पनि बदनामी भएको छ ।’

कोइरालाले रुवेल–पारस प्रकरणबारे छानबिन गरी दोषि पाइए जो सुकैलाई पनि कारबाही हुनुपर्नेमा जोड दिइन् । ‘यदि रुवेल पनि दोषि भए कारबाही गर्नुपर्छ,’ आफ्ना ज्वाइँलाई कारबाही हुनसक्छ भन्ने जिज्ञासामा उनको जवाफ थियो ।

उपप्रधानमन्त्री कोइरालाले ज्वाइँ रुवेल चौधरी आफ्नो छोराजस्तै भएको दोहो¥यान् । ‘उहाँ मेरो ज्वाइँ भए पनि छोराजस्तै हुनुहुन्छ, मसँगै बस्नुहुन्छ,’ उनले भनिन् । तपाइँको छोरा जस्तै भएकाले दोषि पाइए पनि रुवेलमाथि कारबाही हुँदैन होला नि भन्ने सञ्चारकर्मीको जिज्ञासाको उनले जवाफ दिइनन् ।

कांग्रेसले माओवादी आह्वान सुरु भएको विशेष अधिवेशन विफल बनाउन कसरत गरिरहेकाबेला कोइरालाले भने अधिवेशन जुनसुकै हालतमा पनि सफल बनाउनुपर्नेमा जोड दिइन् । ‘अस्थिर राजनीति अन्त्य र विकाशका लागि पनि विशेष अधिवेशन सफल सफल हुनुपर्छ,’ उनले जोड दिइन् ।

प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ८ १२:१७

सिम बेच्दा ध्यान नदिए जेल जानु पर्ला.....

कपिलवस्तु, पुस ७ - सिम बिक्री गर्दै हुनहुन्छ, ध्यान दिनु होला । नभए बुटलबका न्यु अर्याल मोबाइल हाउसका संचालक पिताम्बर अर्याल जस्तै जेल जान पर्ला ।

सामान्य गल्तीका कारण उनी कपिलवस्तु कारागारमा थुनामा गएका छन् । एक सय रुपियाँको लोभले गर्दा उनी कपिलवस्तु जिल्ला अदालतबाट पुर्पक्षका लागि थुनामा गएका छन् ।

अर्यालले नागरिकताको प्रमाण नै नलिई गैरकानुनी रुपमा गुल्मीका प्रकाश पौडेल र प्युठानका नगेन केसीलाई गत कात्तिक २६ मा एनसेलको सिम बिक्री गरेका थिए । एक सयको सिम उनले दुई सयमा बिक्री गरेका थिए । पछि प्रमाण ल्याए बढी लिएको एक सय फिर्ता दिने शर्त भए पनि पौडेल र केसी आएनन् । बरु उनीहरुले ९८१४४९७११५ नम्बरको सिमलाई एक अपहरित बालकको फिरौती लिन प्रयोग गरे । फिरौती रकमका कुरा गर्न मात्र उनीहरुले उक्त मोबाईल प्रयोग गर्दथे । अन्य बेला भने उनीहरुले मोबाईलको स्विच अफ गरेर राख्थे । पछि प्रहरीले अनुसन्धान गर्दै जाँदा उक्त नम्बरको मोबाइल बुटलबस्थित पुरानो बस पार्क नजिक रहेको न्यु अर्याल मोबाइल हाउसबाट लिएको थाह भए पछि प्रहरीले संचालक अर्याललाई पक्राउ गरेको थियो ।

यता सिम किनेर जानेहरु नागरिकता लिएर नआए पछि अर्यालले आफनै पसलबाट सिम लिएर गएका गुल्मीका ताराबहादुर तरामको नागरिकताको फोटो कपी राखेर काजग मिलाएका थिए । पौडेल र केसी सिम किन्न आई हतार छ काठमाडौं जानु छ कागज पछि ल्याउला भन्दै अनुनय बिनय गरे पछि आफुले एक सय बढी लिई सिम दिएको संचालक अर्यालले बताए । पछि उनीहरुले यसैलाई दुरुपयोग गरे पछि अहिले बेकसुर दुःख पाएको छु उनले भने । अहिले उनी अपहरण तथा शरिर बन्धक मुद्दा अन्तर्गत पुर्पक्षका लागि थुनामा गएका छन् ।

गत मंसिर पहिलो साता जिल्लाको चनई गाबिस-५ खरेन्द्रपुरबाट माधब जिसीका दुई बर्षे बालक दिपेन्द्र जिसीको अपहरण भएको थियो । पछि परिबारलाई अर्यालले नै बिक्री गरेको सिमबाट अपहरणकारीले फोन गरी फिरौती माग गरेका थिए । दुई बर्षे बालक अपहरणमा संलग्न रहेको अभियोगमा उनीसंगै अन्य ४ जना पनि पुर्पक्षका लागि थुनामा गएका छन् ।

प्रकाशित मिति: २०६७ पुस ८ १२:२८

रुवेल चौधरीलाई कारवाही गराउन सर्वोच्चमा रिट

काठमाडौ, पुस ८ - उपप्रधान मन्त्री सुजाता कोइरालाका ज्वाई रुवेल चौधरीले गरेको भनिएका बिभिन्न गैरकानुनी धन्दाहरुको छानविन गरी कारवाहीको लागि परमादेश जारी गर्न माग गर्दै सर्वोच्च अदालतमा रिट परेको छ ।

सिन्धुपाल्चोकका दइन्द्र बहादुर ठकुरीले बिहीबार दर्ता गरेको रिटमा प्रधानमन्त्रीको कार्यालय, उपप्रधान मन्त्री सुजाता कोइराला, गृह मन्त्रालय, प्रहरी महानिरीक्षकको कार्यालय र बंगलादेशी नागरिक रुवेल चौधरीलाई विपक्षी बनाइएको छ ।

रिटमा विभिन्न पत्रपत्रिकामा आएका विवरणहरुलाई प्रमाणको रुपमा पेश गर्दै चौधरी नेपाल प्रहरीको सुडानस्थित राष्ट्रसंघीय मिसनमा गरेको खरिद घोटलाको प्रमुख व्यक्ति रहेको, नेपाली टेलीकमको कल वाइपास (भीओआइपी) गर्ने कार्यमा संलग्न रहेको, शुक्ष्म मेमोरियल ट्रष्टमा अबैधानिक रुपमा काम गरेकोलगायतका आरोपहरु लगाईएको छ ।

यि कार्यहरुबाट उन्मुक्तिको लागि सासु कोइरालाको प्रभावलाई दुरुपयोग गरेको तथा सुडान काण्डको छानविन नगराउन प्रधानमन्त्री नेपालले अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगलाई दवाव दिएको समेत उल्लेख गरिएको छ ।

यसरी प्रभावशाली व्यक्तिहरुको आडमा आफ्नो अबैध धन्दा चलाएको भन्दै रिट निवेदनमा उनको बारेमा अनुसन्धान गरी कारवाही अघि बढाउनका लागि परमादेशको माग गरिएको छ ।

रुवेल चौधरी गत महिना पूर्व युवराज पारस शाहसंग चितवनको टाइगरटप्समा झगडा गरेपछि चर्चामा आएका थिए । झगडाकै क्रममा गोली चलाएपछि पारसलाई प्रहरीले तीन दिन हिरासतमा राखेर केही सार्वजनिक अपराधमा मुद्दा चलाएको थियो । उनी चितवन जिल्ला प्रशासन कार्यालयबाट १० हजार रुपैयाँ धरौटीमा रिहा भएका थिए ।

त्यही प्रकरणपछि मिडियाले रुवेलका बारेमा खोजविन गरी समाचारहरु प्रकाशन गर्दै आएको छ । उनी विभिन्न अबैध धन्दामा संलग्न भएको विवरणहरु कान्तपुर दैनिक लगायतले प्रकाशित गरेको थियो ।

बस पल्टिँदा एकको मृत्यु १६ घाइते

मोरङको कटहरीस्थित नहर छेउ बुधबार दिउँसो बस पल्टिदा एकजनाको मृत्यु भएको छ भने १६ जना घाइते भएका छन् ।

रंगेलीबाट विराटनगरतर्फआउँदै गरेको को १ ख ९४५ नम्बरको बस सडकमा अचानक आएका बालकलाई जोगाउने क्रममा पल्टिएको प्रत्यक्षदर्शीले बताएका छन् । बस पल्टिँदा मोरङको थलाहा-९ की ५० वर्षीय लक्ष्मनिया राजवंशीको मृत्यु भएको छ भने १६ जना यात्री घाइते भएका छन् । तीब्र गतिमा रहेको बस सडकबाट उत्तरतर्फो टेलिफोनको पोलमा ठोक्किएर खाडलमा जाकिएपछि दुर्घटना भएको हो । घटनालगत्तै स्थानीयले उद्धार गरेका घाइतेको विराटनगरस्थित कोशी अञ्चल अस्पताल र न्यूरो अस्पतालमा उपचार भइरहेको प्रहरीले जनाएको छ ।

घाइतेमध्ये छजना गम्भीर अवस्थामा उपचार गराइरहेका छन् । बस पल्टिएपछि अधिकांश यात्रीलाई किचेको थियो । प्रहरी र स्थानीय वासिन्दा तत्कालै घटनास्थल पुगेकाले उद्धारमा सजिलो भएको प्रहरीले जनाएको छ । उद्धारमा ढिलो भएको भए अरूको पनि ज्यान जान सक्ने अवस्था रहेको प्रहरीले जानकारी दिएको छ ।

प्रहरीले बस चालक भोजपुर कुलुङ-१ का गंगा श्रेष्ठलाई नियन्त्रणमा लिएको छ ।

खाडलमा खसेको बस निकाल्न प्रहरीले निकै प्रयत्न गर्नुपरेको थियो । साँझ विहान निकै व्यस्त रहने विराटनगर-रंगेली मार्गको घटनास्थलमा बस पोलमा ठोक्किएर खाडलमा पल्टिएको थियो ।

रियल जुस खाएपछि काभ्रेमा पाँचजना बेहोस

बुधबार अपराह्न जुस खाने पाँचैजना बेहोस भए, तुरुन्तै बनेपाको शिर मेमोरियल अस्पताल ल्याइयो, पाहुनासहित चारजनाको शय्यामा उपचार भइरहेको छ, ५६ वषर्ीया वृद्धा त आइसियूमा छिन्


नारायण सापकोटा

काभ्रे, ७ पुस

रियल जुस खाँदा काभ्रे शारदा बतासेका एकै परिवारका चारजना र एक नातेदार बेहोस भएका छन् । एक वृद्धा त शिर मेमोरियल अस्पतालको आइसियूमा छिन् ।

शारदा बतासे गाविस- ४ निवासी हरिमाया हुमागाईंको घरमा तीन दिनअघि रियल जुस ल्याइएको थियो । बुधबार भक्तपुरबाट पाहुना आएको मौकामा घरका सबैले रियल जुस खाएका थिए । तर, केहीबेरमा सबै बेहोस भए, परिवार पनि, पाहुना पनि ।


बुधबार दिउँसो साढे ४ बजेतिर हुमागाईं परिवारले रियल जुस खाएका थिए, जुस खानेहरू केहीबेरमै बेहोस भए । ५६ वर्षीया वृद्धा हरिकुमारी हुमागाईं, उनकी बुहारी ३३ वषर्ीया पार्वती हुमागाईं, हरिकुमारीका नातिनीहरू १४ वर्षीया प्रकृति हुमागाईं र १२ वर्षीया स्मृति हुमागाईं बेहोस भए । घरमा पाहुना लाग्न आएकी पार्वतीकी बहिनी २२ वर्षीया चण्डिका हुमागाईं पनि बेहोस भइन् ।


उनीहरूलाई उपचारका लागि तत्कालै बनेपास्थित शिर मेमोरियल अस्पतालमा ल्याइएको थियो, अस्पतालमै चारजनाको होस खुलेको थियो । वृद्धा हरिकुमारीको स्वास्थ्यस्थिति गम्भीर भएकोले आइसियूमा राखी उपचार जारी राखिएको छ ।

तीन दिनअघि मात्र हरिकुमारीका छोरा धु्रव हुमागाईंले पनौतीस्थित त्रिवेणी मिनी मार्केटबाट रियल जुसको बट्टा किनेर ल्याएका थिए । पाहुना आएको वेला रियल जुस किनेर खाँदा एक्कासि रिँगटा लाग्न थालेको र त्यसपछि आफूलाई केही थाहा नभएको बिरामी पार्वतीले बताइन् ।

प्रकृति र स्मृति स्थानीय डिभाइन लाइड बोर्डिङ स्कुलका विद्यार्थी हुन् । उनीहरूले स्कुलबाट फर्किएपछि घरमा अभिभावकसँग मिलेर जुस खाएका थिए । जुस खाएको केही बेरदेखि सबैलाई रिँगटा लागेको थियो । तर, को कतिवेला बेहोस भए, थाहा भएन ।

शिर मेमोरियल अस्पतालका चिकित्सक डा. अरुण गुप्ताले जुसभित्र विषाक्त पदार्थ भएकोले यस्तो भएको हुन सक्ने बताए । प्रहरीले उनीहरूले खाएको जुसको बट्टा लिएर आवश्यक कारबाही भइरहेको जनाएको छ ।



रियल जुसले एकै घरका पाँचजना बेहोस भएपछि परिवार र स्थानीयवासी आक्रोशित भएका छन् । 'मान्छेले यसलाई बिरामीलाई ख्वाउने जुस भन्थे, तर यो त मान्छे बिरामी बनाउने ज्यानमारा जुस पो रहेछ,' पीडित हरिकुमारीका श्रीमान् श्यामकुमार हुमागाईंले आक्रोशित हुँदै भने । आफूजस्ता गाउँका मान्छेलाई झुक्याउने रियल जुसका उत्पादकमाथि सरकारले कडाभन्दा कडा कारबाही गर्नुपर्ने उनले बताए ।


रियल जुस खाएर छिमेकी बिरामी भएको थाहा पाएपछि धेरै स्थानीयवासी शिर मेमोरियल अस्पताल आएका थिए । 'पैसा कमाउन जनताको स्वास्थ्यमाथि ठूलो खेलवाड भएको छ, यस्ता कम्पनीमाथि कारबाही गरेर जनताको स्वास्थ्यमा सरकारले विशेष ख्याल गर्नुपर्छ,' स्थानीयवासी प्रह्लाद हुमागाईंले भने ।

डाबरका सञ्चालकलाई बयानका लागि बोलाउने तयारी

सागर पण्डित

काठमाडौं, ७ पुस

अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले डाबर नेपालका सञ्चालक तथा उच्च अधिकारीलाई बयानका लागि बोलाउने तयारी गरेको छ । आयोगले नक्कली मिति राखेर जुस प्याक गरिरहेको पाएपछि बारा टोकनीस्थित डाबरको रियल जुस कारखानामा सोमबार छापा मारी गोदाममा सिल लगाएको छ ।

छापा मार्दा नोभेम्बरदेखि नै जनवरीको मिति राखेर जुस उत्पादन भएको पाइएपछि अख्तियारले ७४ हजार कार्टुन जुस सिलबन्दी गरी छानबिन थालेको छ । अख्तियारका प्रमुख सहन्यायाधिवक्ता समीर सिलवालले बुधबारदेखि छानबिन सुरु गरिएको जानकारी दिए ।

अख्तियार स्रोतका अनुसार डाबर नेपालको रियल जुस कारखानाले उत्पादन मिति नै ढाँटेर जुस उत्पादन गरी जनस्वास्थ्यमा गम्भीर असर पार्ने काम गरेकाले डाबरका सञ्चालकहरूसँगसमेत बयान लिनुपर्ने विषयमा बुधबार आयोगका उच्च अधिकारीबीच छलफल भएको थियो । 'डाबर नेपालका सञ्चालक तथा उच्च अधिकारीहरूलाई बयानका लागि बोलाउने निर्णय भएको छ,' अख्तियार स्रोतले भन्यो । छानबिन टोलीका प्रमुख सिलवालले पनि छानबिनका क्रममा आवश्यक परे डाबरसम्बद्ध जोसुकैलाई पनि बयानका लागि बोलाउन सकिने बताए ।

'बुधबारदेखि नै छानबिन थालिएको छ, आवश्यक परे डाबरसम्बद्ध अधिकारीहरूलाई बयानका लागि बोलाउन सकिन्छ,' सिलवालले नयाँ पत्रिकासँग भने । उनले अनुसन्धान प्रक्रिया सम्पन्न गर्न केही दिन लाग्न सक्ने बताए ।

अख्तियारले सिलबन्दी गरेको जुसको कार्टुन कारखाना व्यवस्थापकले गोप्य रूपमा कारखानाबाट अन्यत्र सारिएको जानकारी आएपछि अख्तियारले पनि त्यस सम्बन्धमा छानबिन गरेको थियो । छानबिनका क्रममा सिल गरिएको जुसको कार्टुनबाट जुस ननिकालिएको पाइएको अख्तियारले जनाएको छ ।

आयोग प्रवक्ता ईश्वरीप्रसाद पौड्यालले पनि छानबिनका क्रममा आवश्यक परे डाबरका सञ्चालकलाई बयानका लागि बोलाउन सकिने बताए । 'रियल जुस प्रकरणलाई अख्तियारले गम्भीर रूपमा लिएकाले छानबिनका क्रममा आवश्यक परे डाबरसम्बद्ध जोसुकैलाई पनि बोलाउन सकिन्छ,' प्रवक्ता पौड्यालले भने ।

स्रोतका अनुसार भारतीय कूटनीतिक नियोगका केही गाडी मंगलबारदेखि नै सो कारखानामा ओहोर-दोहोर गरिरहेका छन् । बुधबार पनि वीरगन्जस्थित भारतीय महावाणिज्य दूतावासको गाडी डाबरको कारखानाभित्र छिरेको थियो ।

गच्छदारको फोरम फुट्यो

उपप्रधानमन्त्री तथा भौतिक योजना तथा निर्माणमन्त्री विजयकुमार गच्छदारलाई चुनौती दिादै उनकै दलको प्रतिनिधित्व गर्ने राज्यमन्त्री सञ्जयकुमार साहले गठन गरे मधेस क्रान्ति फोरम

काठमाडौं, ६ पुस

उपप्रधानमन्त्री विजयकुमार गच्छदारले नेतृत्व गरेको मधेसी जनअधिकार फोरम लोकतान्त्रिक विभाजित भएको छ । लोकतान्त्रिक फोरमका असन्तुष्ट नेताले राजधानीमा छुट्टै भेला बोलाएर मंगलबार मधेस क्रान्ति फोरम गठन गरेको घोषणा गरेका हुन् ।

लोकतान्त्रिक फोरमका केन्द्रीय सदस्य तथा भौतिक योजना तथा निर्माण राज्यमन्त्री सञ्जय साह नवगठति मधेस क्रान्ति फोरमको संयोजक रहेका छन् । यसअघि प्रचण्ड नेतृत्वको सरकार विघटन भएपछि जेठ ०६६ मा माधवकुमार नेपालको सरकार गठन हुँदा उपेन्द्र यादव नेतृत्वको फोरम फुटेर गच्छदारको नेतृत्वमा लोकतान्त्रिक फोरम बनेको थियो ।

नवगठित मधेस क्रान्ति फोरममा कृषि राज्यमन्त्री करिमा बेगम, सभासद् रमानन्द मण्डल, केशव झा, डा. आभाष लाभलगायतका नेताहरू रहेका छन् । मधेस क्रान्ति फोरममा सभासद् प्रमोद गुप्ता पनि रहेको स्रोतको दाबी छ । अन्य नेताहरूको नाम भने गोप्य राखिएको र राष्ट्रिय भेलामा जानकारी गराउने उनीहरूले बताएका छन् ।

संयोजक साहले लोकतान्त्रिक फोरम विभाजित भएको बताए । 'तपाईंहरूले यसलाई जसरी बुझे पनि हुन्छ,' उनले नयाँ पत्रिकासँग भने, 'पार्टी फुट्यो भनेर बुझ्दा पनि हुन्छ ।' उनले अब आफू लोकतान्त्रिक फोरमको पार्टी कार्यालयमा नजाने पनि बताए ।

सुरुमा मञ्चको रूपमा र दुई सातापछि राष्ट्रिय भेला गरेर पार्टी दर्ता गर्ने मधेस क्रान्ति फोरमका नेताहरूले बताएका छन् । उनीहरूले हालका मधेसवादी पार्टीहरूले मधेसी हकहितको आवाजलाई बिर्सेको भन्दै नयाँ पार्टी स्थापना गरेको दाबीसमेत गरेका छन् । उनीहरूले दुई सातापछि हुने राष्ट्रिय भेलामा लोकतान्त्रिक फोरमका केन्द्रीय तहका ४० प्रतिशतभन्दा बढी नेता आउनेसमेत बताएका छन् ।

'मधेसका आवाज उठाउन एउटा साझा प्लेटर्फम बनाउन आवश्यक थियो, त्यो प्लेटर्फम हामीले बनायौँ,' संयोजक साहले भने, 'यसमा जुनसुकै पार्टीबाट पनि आउन सक्छन् ।'

नवगठित मधेस क्रान्ति फोरममा रहेका केशव झाले पनि अब आफूहरू लोकतान्त्रिक फोरममा नरहेको बताए । 'अब हामीलाई लोकतान्त्रिक फोरमले कारबाही गर्नसक्छ, कारबाही गर्न बाटो खुलेको छ,' नेता झाले भने, 'यसलाई हामीले पार्टीकै रूपमा लैजान्छौँ, यो हाम्रो बाध्यता हो ।'

स्रोतका अनुसार नवगठित फोरमको विधानसमेत तयार भएको छ । पार्टीअध्यक्ष प्रधानमन्त्रीबाहेक अरू कुनै पदमा रहन नपाउने, ६५ वर्ष उमेर काटेका नेता पार्टीको कार्यकारी पदमा नरहने र उनीहरू सल्लाहकार मात्र रहन सक्नेलगायतका प्रावधान विधानमा राखिएका छन् ।

सोमबार र मंगलबार बोलाइएको भेलामा वितरित हिन्दी भाषामा लेखिएका पर्चामा सभासद् र मधेसी दलहरूले मधेसी जनतालाई धोका दिएको आरोप लगाइएको छ । पर्चामा मन्त्रिपरिषद्मा ४९ प्रतिशत मधेसी मन्त्रीहरू हुँदाहुँदै पनि दौरा, सुरुव्ााल र कोटलाई राष्ट्रिय पोसाक बनाउने निर्णयको विरोध नगरेकोलगायतका आरोपसमेत छन् ।

यसैबीच, लोकतान्त्रिक फोरमका केही नेताहरूले मंगलबार पार्टीको अनौपचारिक बैठक राखेर नवगठित मधेस क्रान्ति फोरमबारे छलफल गरेका छन् । भैंसेपाटीस्थित शरतसिंह भण्डारीको घरमा बसेको बैठकमा पार्टी अनुशासन समितिको बैठक बोलाएर मधेस क्रान्ति फोरममा लागेकाहरूलाई कारबाही गर्ने निर्णय भएको छ ।

पार्टीको नामबाट भएका गतिविधिबारे छानबिन गरिने लोकतान्त्रिक फोरमका वरिष्ठ उपाध्यक्ष रामेश्वर राय यादवले बताए । पार्टी नफुटेको दाबी गर्दै उनले भने, 'पार्टी फुटेको होइन, केही साथीहरू चोइटिएर जान सक्छन्, त्यो बेग्लै कुरा हो ।' लोकतान्त्रिक फोरमले ९ पुसमा अनुशासन समितिको बैठक बोलाएको छ ।